ตอนแรกกะว่าจะเล่าเรื่องไปเดินในเมืองฮานอยเสียก่อน
แต่มานั่งคิดนอนคิดอีกที เพื่อเป็นการถนอนนิ้วและเรื่องราวเอาไว้ให้ยาวนาน
การเขียนเรื่องบรรยากาศภายในเมืองเอาไว้รวมอยู่ในเดียวกันในตอนถัดๆ ไปก็ท่าจะดี

ขอข้ามช็อตของการเดินเที่ยวในฮานอยในเย็นวันแรกของการเยือนฮานอยไปก่อน
เอาเป็นว่าตัดตอนมาถึงเช้าวันที่จะไปฮาลองเบย์ก่อนเลยละกัน

เช้าวันแรกของการนอนค้างที่ฮานอย หลังจากตื่นนอนตั้งแต่ไก่โห่
แบบที่เขาเรียกรูปแบบสูตรการใช้เวลาอย่างคุ้มค่าว่า "6 7 8"
หลายๆ คนเลือกใช้คำแบบนี้เพราะว่ามันกินใจความเอาไว้เรียบร้อยไม่ต้องอธิบายเยิ่นเย้อ
ตื่น 6 โมง กินข้าว 7 โมง และ 8 โมงล้อหมุนจากที่พักมุ่งหน้าสู่ฮาลองเบย์

แต่เป็นเพราะเมื่อคืนนอนดึกเอาการ แบบว่าตื่นเต้นไปกับบ้านเมืองที่ไม่เคยมา
ทั้ง ๆที่ออกไปเดินรอบเมือง หาข้าวกินและเดินหาซื้อของที่ต้องการไปหลายชั่วโมง
เมื่อกลับมาที่ห้องถึงตอน 4 ทุ่ม ก็ยังนั่งคิดและพิจารณาว่าควรจะออกไปเดินอีกรอบ
กลายเป็นว่า...ต้องออกนอกห้องไปเดินถึงสองรอบ 555 ท่าจะบ้า
 จากสูตร "6 7 8" เลยกลายเป็น "6.5 7.5 8.5" ไปในท้ายที่สุด 

เมื่อตื่นนอน และอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ก็รี่ลงมาที่ชั้นล่างของโรงแรม
ภาพที่เห็นคือพนักงานชายหลายคนยังไม่ตื่น นอนเหยียดยาวอยู่บนโต๊ะชุดอาหาร
ที่เราคิดว่า น่าจะเป็นโต๊ะอาหารสำหรับทานข้าวเช้าในมื้อนี้
เราไม่เห็นแขกของโรงแรมหลายอื่นๆ มาตั้งแต่เมื่อวาน
พาลให้นึกว่า...เหมือนกับมาพักกันที่นี่ห้องเดียว ห้องอื่นไม่มีคนสักคน

นั่งมองภาพของพนักงานชายนอนเหยียดยาวกันสักพัก
เมื่อวานเย็นน้องพนักงานใส่แว่นตาหน้าใสที่รับเช็คอินบอกเราว่าเราทานอาหารเช้า
ได้ตั้งแต่เวลา 7.00 น. เป็นต้นไป และหมดเร็วไวภายในชั่วโมงครึ่งเท่านั้น
พนักงานชายคนหนึ่งผงกหัวขึ้นมามอง หลังจากปล่อยให้เรามองเขานอนเหยียวยาวบนเก้าอี้นั่งกินข้าวนั่นอยู่พักหนึ่ง
เราเลยบอกว่าเราอยากกินข้าวเช้า เขาเลยเชื้อเชิญให้ไปนั่งที่โต๊ะ พร้อมกับเปิดไฟ และเอาเมนูอาหารมาให้ดูว่าจะเลือกอะไร

เราสามารถเลือกอาหารหลักได้หนึ่งอย่าง เครื่องดื่มหนึ่งอย่าง เมนูระบุแบบนั้น
เมนูหลักมีไข่ดาวกับขนมปังปิ้ง ไข่เจียวกับขนมปังปิ้ง ขนมปังพร้อมแยม และเฝอหมู เฝอไก่ เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง
เครื่องดื่มมีน้ำส้มคั้น มีนมสด ชาพร้อมนม ชาร้อนเฉยๆ ไม่เอานม และกาแฟ

ก่อนที่จะบอกพนักงาน ใจได้ลองชะโงกหน้าไปมองฝั่งตรงกันข้าม
พร้อมกับพบว่ามีผู้คนนั่งกินเฝอกันอยู่อีกฝั่งดูน่ากิน

เลยคิดว่าหากสั่งเฝอพนักงานอาจจะข้ามฝั่งไปซื้อเฝอจากร้านที่ว่ามาให้ทานสบายใจ
แต่ที่ไหนได้คิดผิดมหันต์ พอสั่งเฝอท่านก็บอกว่า เฝอไม่มี...แม้แต่เฝอไก่และเฝอหมู
เมนูที่เหลือไม่มีอะไร พอจะสั่งไข่ดาวกับขนมปังเขา ขอแยมเพิ่มเขาก็บอกว่าไม่มีแยมให้....
อยากกินแยมก็ต้องสั่งขนมปังกับแยม ... แม้วจริงๆ

นั่งรอสักพัก ก็เห็นขนมปังปิ้งที่แข็งขนาดโยนให้ปลาในบ่อก็คงจะไม่กินเป็นแน่
สุดท้ายเลยแก้หิวด้วยการกินกล้วยฟรีที่วางอยู่ในถาดข้างๆ ไปพลางๆ
ก่อนตัดสินใจเดินออกจากโรงแรมปล่อยทิ้งให้อาหารเต็มจานประจานคนเก็บว่ามันไม่อร่อยแบบเต็มๆ
เดินมุ่งหน้าไปร้านเฝอที่อยู่ตรงกันข้าม สั่งเฝอมานั่งทานได้ไม่ถึงสิบคำ
ปรากฎว่าไกด์พร้อมพนักงานโรงแรมก็ออกมาตามให้ขึ้นรถตู้ ที่มีผู้โดยสารจากโรงแรมอื่นนั่งอยู่กันแล้ว 4 ราย
ได้แต่มองเฝออย่างเสียดาย ทิ้งเอาไว้ข้างหลังแล้วไปนั่งรถตู้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ตอนแรกกะจะนั่งกินให้หมดก่อน แต่เกรงใจ... มันดูเป็นคนไทยไร้มารยาทคนเกินไป

รอบนี้จ่ายค่าเฝอไป 70 บาทแต่กินจริง ๆแต่ 10 บาทเห็นจะได้ เสียดายไม่หายเลย...โฮะโฮะ